De Maeslantkering is een in 1997 door de overheid in gebruik genomen stormvloedkering op de grens van Het Scheur en de Nieuwe Waterweg bij Hoek van Holland.
De beweegbare onderdelen zijn ontworpen om een vloedgolf van 5 meter boven NAP aan te kunnen en behoren tot de grootste ter wereld. De kering maakt samen met de Hartelkering en de dijkverbreding Rozenburg deel uit van de Europoortkering, het laatste onderdeel van de Deltawerken, bedoeld om het hele grondgebied van Nederland met zijn inwoners, bebouwing en infrastructuur te beveiligen tegen hoogwater. De wettelijke basis is de Deltawet.
De Maeslantkering
De kering bestaat uit twee enorme deuren die in geopende stand op het land staan. De deuren zijn te zien als drijvende pontons die leeg naar hun plaats op het water kunnen worden gebracht. Hier aangekomen lopen de deuren vol water, zodat massieve barrières ontstaan. Als de kering weer open moet gaan, worden de deuren automatisch leeggepompt en worden ze naar buiten bewogen. Hier varen de deuren aan beide zijden weer in een soort droogdok met deur. De deur gaat dicht en het droogdok wordt leeggepompt. Zo worden de deuren dus droog bewaard, dit om corrosietechnische redenen.
De bouw van de Maeslantkering begon in 1991. Op 10 mei 1997 werd de waterkering door koningin Beatrix officieel in gebruik gesteld. Op deze dag werd de kering om 16.30 uur voor het eerst gesloten.
De kosten van het project bedroegen ongeveer 1 miljard gulden, ofwel 450 miljoen euro.
